Rit: 93 km     Totaal: 93 km

Ik ben nu in Reims op hotel (zie dag 3) en ik heb eindelijk WiFi om een beetje aan deze blog te werken. Wat is WiFi toch een genotsmiddel 😉 Ik merk wel dat ik ’s avonds behoorlijk afgepeigerd ben en niet veel courage meer heb.

’s Morgens bij het vertrek was ik behoorlijk nerveus. Ik probeerde bewust te zijn van de aanwezigheid van zoveel uitwuivers, maar het was moeilijk om het echt te beleven. De zenuwen speelden stevig op. Het was ook verrassend om applaus te krijgen bij het vertrek. Je verwacht zoiets bij een glorieuze aankomst en die is nog ongrijpbaar ver.

Pier had het nog gezegd: je vertrekt alleen maar je bent nooit alleen. En zie: we komen vrijdagmorgen buiten en op de oprit staat Patrick. Patrick is onze buurman en een fervente wielertoerist. We slaan nu en dan eens een praatje maar meer eigenlijk niet. Hij stelt voor om mijn eerste dag een eindje mee te fietsen. Uiteindelijk keert hij pas halverwege om, in Geraardsbergen. Hij is bijzonder praatgraag gezelschap. Ook in Geraardsbergen ben ik in goed gezelschap. De bediende van het toerisme-infopunt, waar ik mijn tweede stempel haal, heeft een groot hart voor zijn stad én voor pelgrims. Hij houdt me letterlijk aan mijn mouw én aan de praat. En als ik Geraardsbergen uit rijd haalt nog een wielertoerist mij in om te vragen of ik naar Compostela fiets want dat heeft hij vorig jaar ook gedaan. Op 11 dagen, ritten van ongeveer 240 kilometer en met een volgwagen. Dat lijkt mij geen pelgrimage maar eerder topsport! De man fietst 5 kilometer met me mee. Ik ben niet veel alleen geweest.

De regen overvalt mij als ik de Dender oversteek en het blijft regenen tot ik bijna in Mons ben. Dan klaart het op, net op tijd voor het voetbal! De markt van Mons staat overvol en de sfeer is super. Maar als Wales de eerste keer scoort begint het weer te regenen, de sfeer verwaterd en de match ook.