Rit: 63 km     Totaal: 946 km

Opgedane wijsheid #2: Kijk ook eens achterom. Je mist de mooiste vergezichten!

Het is de hele nacht bijzonder stil gebleven, dus bij het opstaan vrezen we voor de uitslag van de voetbalmatch! Ik had de Fransen de overwinning gegund, leuk voor de sfeer nu ik hier toch ben. En dus vernemen we het verdict op het ochtendnieuws. Spijtig!

Jean-Paul en ik pakken onze spullen en we gaan samen ontbijten. Dat gaat hier zo: je koopt croissants bij de bakker en bestelt chocolademelk in het café aan de overkant. En je dopt de croissants in de chocolade. Niet mijn favoriete stijl maar een pelgrim weet zich snel aan te passen 😊.

In het café begin ik over het drama van de Fransen maar de cafébazin maant me aan tot zwijgen om de andere (vroege) klanten te sparen. Het land is in nationale rouw en ik moet dat respecteren.

Het afscheid met JP is allerhartelijkst maar de Camino roept.

Ik wil vandaag tot in La Souterraine fietsen maar ik begin schrik te krijgen van de hellingen. En dus moet ik kiezen: een iets kortere route langs de kleinere paden, slecht asfalt en steilere hellingen. Of een langere route (+12 km), drukkere wegen, lichtlopend asfalt, minder steile hellingen. Ik ga voor de tweede optie.

Geen zonnige dag vandaag, het blijft de hele tijd bewolkt. Maar omdat ik fiets in de uitlopers van het Centraal Massief kan ik best wat afkoeling gebruiken.
Ik begin meer en meer het ritme te pakken te krijgen. Het ritme is mijn ritme. Meestal gaat het traag, soms vlot, heel vaak klimmen en de afdalingen zijn altijd te snel voorbij. En altijd die tegenwind! Maar ik verzet mij niet meer en neem het tempo voor wat het is: fietsen met zo weinig mogelijk weerstand. Het duurt zo lang het duurt.

De laatste 10 kilometer naar La Souterraine krijg ik mijzelf nog met moeite vooruit. Het is goed geweest voor vandaag! Ik haal mijn stempel in de kerk, hier ook zelfbediening, en er ligt hier ook een pelgrimslogboek. Zo’n logboek vul je ook in als je overnacht in een pelgrimsherberg. En wie heeft vóór mij het logboek ingevuld: het fietsende koppeltje uit Oostkamp. Uit hun vertrek- en aankomstplaats van vandaag kan ik opmaken dat ze gisteren nog één uur langer hebben doorgefietst, maar ze waren pas een uur later begonnen. En ze fietsen vandaag ook weer een uur verder. En zo houden we dus gelijke tred.

Morgen fiets ik naar kilometer 1000! Ik ben met de fiets nog nooit zo ver van huis geweest! Op een grote kaart van Frankrijk die hier hangt ziet dat er al behoorlijk indrukwekkend uit! Ultreia!