Rit: 68 km     Totaal: 1107 km

Opgedane wijsheid #3: Comfortabel leven kweekt eelt op de ziel.

Om snel de oversteek naar Angoulême te maken koos ik gisteren voor de brede verbindingswegen en dat voelde heel onwennig. Vandaag stuur ik mijn fiets weer over de kleine baantjes door de valleien en over de plateaus. Hier hoort de eenzame fietser thuis. Het ritme van de afgelegen landerijen en dorpjes past beter bij dat van de pelgrim: traag!

Ik kreeg gisteren een mededeling van ‘WordPress’ dat mijn blog enthousiast wordt bezocht. In de voorbereiding van deze tocht had ik over 2 dingen nog niet nagedacht: een uitzwaai bij mijn vertrek én het bijhouden van een blog. Het is op vraag van enkele vrienden en collega’s dat ik koos voor beide. En ik heb er geen spijt van. Het is prettig dat mijn tocht wordt gevolgd, maar deze blog is vooral heel fijn om te doen. Kleine zinvolle gebeurtenissen geven zoveel kleur aan een mensenleven maar raken even snel vergeten, en ik heb al geen te best geheugen 😢! Door ze op te schrijven kan ik ze beter vasthouden. Ook hier onderweg vang ik veel aandacht als ik moet uitleggen wat ik aan het doen ben. Een pelgrim oogst bewondering. Wellicht is het voorrecht om even buiten de tijd en de werkelijkheid te gaan staan voor velen aantrekkelijk. Maar bij evenveel staan praktische bezwaren in de weg. Ik geniet volop van mijn voorrecht!

Mijn rit van vandaag wordt gekleurd door de kreten van roofvogels. De hele dag zie ik ze rondcirkelen. Ik heb mij ooit eens voorgenomen om de namen van roofvogels te studeren maar het is er nog niet van gekomen en dus kan ik er geen enkele herkennen. Spijtig.

Onderweg is het bijzonder prettig om ‘soortgenoten’ tegen te komen. Meteen is er de verstandhouding van herkenning: de tijd, de moeite, het materiaal, de route, de lastigheidsgraad, de afstand, … Vandaag is het een Frans koppel, vakantiefietsers met ervaring. Ook zij fietsten de Camino naar Compostela. Maar vandaag testen ze nieuwe trekking-fietsen: elektrische mountainbikes! En ze zijn heel erg tevreden. Het ziet er verleidelijk uit maar ik kan het niet echt linken aan het pelgrimschap.

Bij mijn vertrek vandaag laat Hilde weten dat ik er vermoeid uitzie op mijn 1000-km-foto. Ik lach het weg maar in de loop van de rit begint het te sputteren. Ik kan niet echt veel kracht zetten op de pedalen. Ik stop, neem lange pauzes, eet en drink, stretch, … Maar niets helpt echt. Bij mijn aankomst in Angoulême voel ik mij lichtjes uitgewrongen. Hilde krijgt gelijk, het lichaam is moe.

Morgen neem ik een rustdag!