Rit: 72 km     Totaal: 1782 km

Ik neem een typisch Spaans ontbijt in Logroño, chocolademelk met churros, voor ik de stad uitfiets. De eerste 10 kilometer is het wat moeilijk navigeren want de fietsers gaan precies op het pad van de stappende pelgrims. Dat is voor geen van beide aangenaam.

Ik heb alweer niet te best geslapen en het fietsen loopt helemaal niet soepel. Het lijkt wel of mijn fiets aan het asfalt kleeft. Het asfalt is wel niet te best en er staat een gemene tegenwind. Bij sommige stukken bergaf moet ik trappen of mijn fiets staat stil!

Mijn routeboekje stelt lange omwegen voor om historisch belangrijke plaatsen te zien en te bezoeken maar ik besluit om gewoon rechtdoor te fietsen. Zo kom ik na goed 30 km fietsen in Najera. En wie kruist daar mijn pad? Victor en Gaspard, de twee jonge Walen die met me meefietsten tot in Logroño. En wie hebben zij gisteravond ontmoet en met hun pomp uit de nood geholpen? Henk, die pech had met een lekke band. Ons kent ons op de Camino.

Ik probeer om mijn wagonnetje aan te pikken aan dit duo maar ze rijden veel te snel! Het is minder steil dan gisteren maar wel verraderlijk vals plat: je hoopt een hoge snelheid te halen maar dat valt dik tegen! Uiteindelijk doe ik geen moeite om hen bij te houden en fiets ik op eigen houtje naar Santo Domingo. En wie zit een hapje te eten op de stoep van het ‘oficina de turismo’: Victor en Gaspard. We fietsen samen verder tot Belorado volgens hetzelfde recept: zij gaan alvast voor, ik kom wat later. In Belorado nemen we wellicht definitief afscheid. Zij fietsen nog verder tot Burgos en zullen zo een dagetappe verder zijn dan ik. Maar geen nood, hier in Belorado logeer ik in dezelfde herberg als Henk. Hoe was het ook alweer op de Camino? Je vertrekt alleen maar je bent nooit alleen!