Ik word wakker om 6.30u op een slap bed, mijn nieuw luchtmatrasje is blijkbaar al lek! Ik begin mezelf en mijn spullen klaar te maken maar wat een gedoe! Door de regen en de modder moet ik alles doen IN mijn tentje! Ik ben echt geen kampeermens, ik heb ruimte nodig. Het lukt maar amper om alles op te bergen en moddervrij te houden 😂. Mijn tent moet ik kletsnat opbergen, dat komt niet goed denk ik!
Ik heb croissants besteld voor ontbijt, dat kon hier wel en ik ga weer op pad. De dag begint mooi, goed fietsweer maar het blijft niet zo de rest van de dag. De eerste helling komt eraan. Een goede test voor de benen. En zie: ik geraak bijna niet boven, ik moet mij naar boven sleuren en schiet in paniek, zo lukt het nooit. In de afdaling sleept mijn fiets vreselijk en ik ontdek de oorzaak: lekke band achteraan! Mijn hele fiets moet ontmanteld worden en mijn wiel gedemonteerd. Maar ik heb goed opgelet bij de fietsenmaker en ik klaar de klus op een kwartier. Ik vind zelfs de boosdoener: een piepklein scherp steentje had zich genesteld in mijn buitenband.
De eerstvolgende helling is dus een test. Ik fiets vrij vlot naar boven, het lag dus niet aan de benen! Gerustgesteld.
De weg gaat door het zuiden van Picardië, de graanschuur van Frankrijk. Eindeloos golvende wegen tussen eindeloze velden graan en andere gewassen. Mooi! De hellingen traag en zeer lang. Tussen de 5 en 10%. Ik leer mezelf om op economie te rijden: souplesse, geen snelheid. Boven geraken is het doel, geen wedstrijd! Maar dat betekent wel dat ik bijna op mijn kleinste versnelling naar boven fiets. Het is niet prettig om te weten dat het niet veel steiler mag worden of ik haal het niet!
Onderweg besluit ik om morgen al mijn kampeergerief naar huis te sturen. Mijn fiets is te zwaar geladen, de hellingen te steil en mijn kampeeravontuur was ook al niet te best.
In de namiddag ben ik suf gereden door de vele hellingen. Maar Reims ligt te blinken (niet in de zon 😢), ik zoek een hotel en haal een pelgrimsstempel in de kathedraal. Ik zie Frankrijk royaal winnen terwijl ik deze blog schrijf. Da’s leuk voor de sfeer nu ik in Frankrijk ben. Het lukt onderweg niet om de actualiteit van het voetbal, de Ronde, de Rode Duivels en al … te volgen en ik vind het niet eens spijtig. Een pelgrim heeft andere dingen aan zijn hoofd. Morgen een bescheiden rit om een beetje te bekomen.
Ultreia! 
Goed vertrokken is half gewonnen.
Wat een dooddoener als begin.
Even troostend: het weer kan alleen maar beter!
Courage!
😉
O jee, dat is al een bewogen driedaagse geweest. Hopelijk vanaf nu beter! Zolang je je fiets maar niet terugstuurt … 😉
😀
Respect Gerwin. We hebben al veel aan je gedacht. Doe het verder goed, en het is fijn om je ervaringen te lezen. Groetjes, Inge
👍🏾
Misschien moet je de eerste dagen doorworstelen om te wennen aan de harde realiteit.
Veel couragie om door te zetten.
😉
Kop op caminard,na regen komt zonneschijn ! De hellingen worden mentaal lichter naarmate je het doel nadert ook al is de auvergne behoorlijk lastig . Leuk om je belevenissen te lezen
Groet
Hendrik
😉
Dag Gerwin,
Dag drie is in elke tocht altijd de lastigste… Gewoon verder rijden en je geraakt wel in het ritme… Maar je moet ook zorgen voor een goeie nachtrust, dus permitteer je maar elke nacht een goed bed, je bent tenslotte 50! En probeer vooral te genieten…..
Ik kan het nogal uitleggen hé…..maar ik wens je vooral een fantastisch mooie tocht!
Groeten en nie pleujen!
Christina
👍🏾😉
Zo leuk om mee te reizen op deze manier. Respect Gerwin ! Ik hoop dat het weer vlug beter wordt en dat de pech ( die ik nu toch wel al iedere keer lees) eens mag ophouden. Courage maatje! Griet
😀👍🏾