Rit: 110 km Totaal: 2022 km
Sinds Saint-Jean-Pied-de-Port fiets ik op de Camino Francés, de meest gelopen Camino in Spanje. Dat is er ook aan te zien. In Frankrijk ben ik slechts een handvol pelgrims tegengekomen. Hier fiets ik ze met tientallen voorbij. En dan nog spreekt men blijkbaar van een rustige periode. Op hoogdagen worden soms tot 750 pelgrims geteld per traject!
De Camino is cultureel erfgoed. Alles hier ademt de Camino. Om te beginnen is de weg voor de stappende pelgrims bijzonder goed bewegwijzerd. Waar ik in Frankrijk pelgrims met de meest uiteenlopende kaarten zag navigeren, is het hier heel eenvoudig: volg de gele pijlen. Maar verder is het één en al Camino wat de klok slaat: in straatnamen, in gevels van huizen, in verkeerspaaltjes, op pijlers van bruggen, in beeldjes, in reclameborden, … Zelfs in aanwijzingsborden voor auto’s: let op voor (loslopende) pelgrims 😂, … Het moet een hele economie zijn die draait rond deze pelgrimsweg.
Voor fietsers is het een ietsje moeilijker navigeren. Er is niet altijd een rijweg voorhanden in de buurt van de Camino. Ik hoor dat (Spaanse) moutainbikende pelgrims wel eens gebruik maken van het wandelpad, tot ergernis van de gerugzakte medemens. Sinds gisteren ligt onze rijweg gewoon naast de wandelweg of moeten de stappers mee de rijweg op.
Vandaag is het fietsen op de N120, een ‘route national’ zeg maar. Biljartvlak en strak asfalt. En er zit een heerlijk harde meewind. Mijn gemiddelde snelheid lag nog nooit zo hoog!
Rond de middag word ik voorbijgefietst door een heel peloton. Een bont gezelschap oud en minder oud op de racefiets, mét bezemwagen. Ze groeten allemaal met het Spaanse ‘¡Hola!’ maar aan sommige fietstruitjes te zien zijn dit Vlamingen. Ik kan hun tempo niet volgen maar 500 meter verder nemen ze net naast de rijweg een adempauze. Ik ga er gewoon bijstaan en mag meedelen in hun drank- en eetpauze en ik krijg genoeg energierepen mee voor de rest van de dag! Het wordt een vrolijke ontmoeting met een groep fietsende kwb’ers die om de drie jaar een ‘pelgrimstocht’ doen. Ze noemen zichzelf luxepelgrims, ze hoeven enkel te fietsen. Voor hun bagage en slaapplaatsen wordt gezorgd. Ze fietsen tot 170 kilometer per dag en doen de Camino zo op exact 14 dagen!
10 kilometer verder zie ik nog een ander tafereel. Het was mij al verteld maar nu zie ik het met eigen ogen. Een bus rijdt voorbij en ik zie hem een paar honderd meter vóór mij stoppen midden op de rijweg. Van de Camino links naast de weg steken opeens een paar rugzakpelgrims over. De bagageruimte van de bus gaat open, de rugzakken gaan erin en de ‘pelgrims’ stappen op de bus. Als ik 10 kilometer verder Sahagun inrijd voor koffie, zie ik dezelfde bus opdraaien op het parkeerterrein van een hotel. Zo kan het dus blijkbaar ook 😂!
In Sahagun krijg ik een berichtje van Henk dat hij overnacht in Mansilla de las Mulas. Ik beslis om hem daar te vervoegen en moet dus wel nog een 40-tal kilometer fietsen. Maar met dit vlakke parcours is dat goed te doen!
Het begint snel te korten Gerwin. Straf, moatje !! Maar je laatste bijdrage is kennelijk rond 03.30u bezorgd: ook al ’s nachts aan het schrijven ? i.p.v. slapen, misschien. . . Nog veel ‘jus’ voor de laatste étappes en niet minder dan een euforische intrede in Santiago d. C. gewenst.
Mijn organisme reageert wat averechts op het inspannende fietsen: ik kan heel moeilijk in slaap geraken!
Dag Gerwin,
Fantastische prestatie. Mooie verslagen en leuk om te volgen. We zijn allen fier en een beetje jaloers (positief jaloers hé) op jou!
Het water komt al in de mond.
Hopelijk slaap je al wat beter en kom je goed aan.
De overwinning zal des te groter zijn als je – zoals de Keizers van Rome – Santiago D.C binnen rijdt met je stalen ros.
geniet ervan.
groeten Alain en co